Τον Νοέμβρη του '73 ήμουν μόλις 2 χρονών.Δεν θυμάμαι τίποτα από εκείνα τα παιδιά με τα μακριά μαλλιά και τα παντελόνια καμπάνα..που φώναζαν το ξακουστό"ψωμί-παιδεία-ελευθερία".Τα είδα πολύ αργότερα στην τηλεόραση ..με το τάνκς να σπάει την πόρτα του..Πολυτεχνείου.Σήμερα όμως αναρωτιέμαι πόσα τάνκς πρέπει να περάσουν για να καταλυθεί η σημερινη "δικτατορία" της δήθεν δημοκρατίας των πολιτικών που από μακρυμάλληδες του '73 γίνανε κλέφτες και..πνευματικοί καπηλευτές του 2011!Προσωπικά δεν θέλω άλλους τιμημένους νεκρούς....θέλω ζωντανούς που να σκέφτονται....έτσι ώστε κανένας επίδοξος δικτάτορας να μην μπορεί να κατασπαράξει το ..πνεύμα μας.Ακόμη και σήμερα θα έσφιγγα το χέρι σ'εκείνα τα παιδιά!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου